De verboden stad Ozersk, City 40, Rusland’s grote geheim

Diep in de bossen van het Oeral gebergte ligt ‘de verboden stad’ Ozersk. Een Russische stad met geheimen. Zwaarbewaakt door de Russische politie en omringd met muren van prikkeldraad. Klinkt allemaal duister en als een passage uit de Tweede Wereldoorlog. Deels is dat het ook. Met de codenaam City 40, is Ozersk de geboorteplaats van nucleaire wapentechniek uit de Sovjet-Unie. Het opvallende: mensen wonen er als goden vergeleken met de rest van Rusland. Aan de andere zijde: Het is de meest radioactieve stad in de wereld.

https://www.youtube.com/watch?v=QcQPv-nfoZI

Nucleair Center Parcs

Voor decennia lang was de verboden stad Ozersk op geen een wereldkaart te vinden. De 100.000 inwoners bestonden nog niet eens, hun identiteit werd volledig uitgewist. Na de Tweede Wereldoorlog werden ze gelokt voor werk. Daarbij mochten ze niet zeggen waar ze gingen wonen. De eerste acht jaar mochten ze niet eens brieven schrijven of dergelijk contact hebben met buitenaf. Niet eens naar eigen familie. De mensen die hiernaartoe kwamen werden gestuurd naar vergetelheid. In 1946 begon de Sovjet Unie in het geheim met het bouwen van City 40, rond de Mayak centrale bij de kust van Irtyash. Vandaag de dag ziet de stad eruit als een synoniem van perfectie. Prachtige meren, geparfumeerde bloemen en straten met bomen die tot de centimeter zijn afgemeten. Het lijkt op een jaren ’50 dorp, toen de poedelrok nog hip was. De ‘nieuwe moeders club’ rollen met hun buggies door de gepolijste straten. Mooiboys showen hun skills aan Ruslands potentiële bruiden. Oude dames delen hun piroshki rond, zoekend naar nieuwe roddels. Een plaatje, een Karel Appel, een Nikon reclame over het leven, haast een zwaarbewaakte nucleaire Center Parcs. Maar wat is er nog over van de verboden stad Ozersk?

de verboden stad Ozersk 1

Begraafplaats van de aarde

Nu zal je haast denken dat de inwoners niks meer weten van het verhaal. Integendeel, de inwoners weten heel goed dat hun water haast gif is, dat de bessen eigenlijk niet giftig hoeven te zijn en dat hun kinderen vanaf de zaadcel al ziek kunnen zijn. Het heeft dan ook niet voor niets de bijnaam ‘begraafplaats van de aarde’. Maar wat houdt ze dan binnen? Trots, die pure communistische trots, waar landen als Rusland om bekend staan. Alsof zij de uitverkorenen zijn voor het behoud van ’s werelds giftigste stad. Het betekent trouwens niet dat ze vast zitten in de stad. Bewoners mogen gewoon naar vrienden toe wanneer ze willen. Al is ‘wanneer ze willen’ een ruim begrip, want ze moeten het ver van te voren aan geven bij de receptie. Een kleine moeite als je ziet wat men hiervoor terug krijg. Bananen, gecondenseerde melk, zelfs kaviaar is heel normaal in Ozersk. Gezondheidszorg, in hoeverre dat nog helpt, gratis scholing en financiën waarvan menig westerlijk land een burn-out van krijgt. Als de inwoners maar hun mond dichthouden over hun leven en werk.

De verboden stad Ozersk 2

De verboden stad Ozersk

Zijn het de gevolgen wel waard? De mondelinge afspraak heeft genoeg dodelijke gevolgen gehad. Jaren lang heeft de Russische politiek verbeterende omstandigheden tegengehouden voor de ‘uitverkorenen’ en hun kinderhelden. Vanaf eind jaren ’50 begonnen mensen ziek te worden en stierven. Kinderen lieten ze achter en erfde naast de neppe schoonheid, ook de radiatie. Het bewijs hiervan zijn de vele, prachtige en haast gepolijste, grafstenen met de namen van mensen die er net achter kwamen wat een vulva is. Even voor de duidelijkheid de metingen in Ozersk zijn 2,5 keer zo erg als die van Chernobyl. Ook niet zo gek, wetende dat zelfs nu nog radioactief afval in het water wordt gegooid. Het meer in de stad wordt dan ook “Meer van de Dood” genoemd. Een half miljoen inwoners hebben om deze reden een radiatie die 5x de hoeveelheid is van hun Oekraïense collega’s rond Chernobyl.

de verboden stad Ozersk 3

City 40

In de uithoeken van de verboden stad Ozersk, staat een “Geen toegang voor onbevoegde” bord in het Engels en Russisch. Buitenlanders en Russen die niet in de stad wonen, zijn tot op de dag van vandaag ook niet welkom, tenzij de Russische geheime dienst je toestemming geeft. Camera’s en drones zullen ook uit de stad gezet worden. Tenzij men ze niet vinden. Zo is de documentaire op Netflix met de naam City 40, volledig gefilmd met verborgen camera’s. Aangevuld met oude archiefbeelden en interviews van onherkenbare bewoners. Zo zul je zien dat de meningen verdeeld zijn. De ene helft ziet het als een paradijs van bescherming en wil met rust gelaten worden. De andere helft vind het een schending van rechten en wil meer vrijheid. Je zal onder andere het verhaal volgen van een vrouw die behoort tot de laatste groep.

de verboden stad Ozersk 42016-10-13-1

Source :

Guardian



ESSENTIALS