Er zijn weinig vakantievormen die zo hardnekkig vastzitten aan een imago als cruisen. Vraag iemand die nog nooit aan boord van een cruiseschip heeft gestaan wat hij ervan vindt en de kans is groot dat het gesprek al snel gaat over pensionado’s, buffetrestaurants en avonden die ergens rond een uur of negen rustig uitdoven. Het beeld van een drijvend verzorgingstehuis blijkt verrassend lastig uit de wereld te krijgen.
Eerlijk? Ik snap waar dat vandaan komt. Maar ik weet inmiddels ook dat het nog maar weinig met de werkelijkheid te maken heeft.
De ultieme mix van avontuur en ontspanning.
Ik heb in de afgelopen jaren meerdere cruises gemaakt en stap daarom niet meer aan boord om overtuigd te worden van het concept. Ik weet hoe prettig het is om wakker te worden in een nieuw land zonder één keer een koffer te hoeven verslepen. Hoe ontspannen het voelt om niet na te denken over transfers, hotels, reserveringen of routeplanningen. En hoe verslavend het eigenlijk is wanneer je vakantie niet wordt bepaald door regelen, maar door mogelijkheden.
Juist daarom blijf ik me verbazen over het stoffige imago dat cruisen nog altijd met zich meedraagt.
Want als er één conclusie is die ik opnieuw trok tijdens onze reis aan boord van de MSC World Europa, dan is het dat cruisen misschien wel één van de beste vakantievormen is voor jonge mensen. Voor vriendengroepen die geen zin hebben om iedere dag opnieuw uit te zoeken waar ze gaan eten. Voor stellen die in een week tijd meer willen zien dan één zwembad en een all-inclusive buffet. En voor mensen zoals wij, die graag veel beleven, maar tegelijkertijd ook bijzonder goed zijn in helemaal niets doen.
Samen met een vriend stapte ik eind april op uitnodiging van MSC Cruises aan boord voor een ronde door de Middellandse Zee. Vanuit Barcelona zetten we koers richting Marseille, gevolgd door Genova, Napels, Sicilië en Malta, voordat we uiteindelijk weer terugkeerden naar Spanje.
Een route waarvoor je normaal gesproken meerdere vliegtickets, verschillende hotels, een huurauto en minstens één stevige discussie over de planning nodig hebt.
Hier hoefden we alleen maar op tijd aan boord te zijn.
Van bagageband naar Amaretto Sour in twintig minuten
Nog voordat de reis echt begon, werd duidelijk waarom cruisen zo’n ontspannen manier van reizen kan zijn.
MSC Cruises beschikt in Barcelona over een eigen cruiseterminal. Dat klinkt misschien als een detail, maar het maakt verrassend veel verschil. Geen gedeelde vertrekhal met andere maatschappijen, geen duizenden mensen die door elkaar lopen en geen gevoel dat je onderdeel bent van een logistieke operatie. Alles ademt MSC en alles lijkt erop gericht om je zo snel mogelijk aan je vakantie te laten beginnen.
Wij hadden daarnaast het voordeel dat we op uitnodiging van MSC reisden, waardoor het inschepen vrijwel moeiteloos verliep. Vanaf het moment dat we onze koffers afgaven tot het moment waarop de eerste Amaretto Sour op tafel stond, waren we misschien een kwartier verder.
Twintig minuten als we streng rekenen. Nog voordat we goed en wel hadden bedacht wat we als eerste wilden gaan ontdekken, stonden onze koffers al voor de deur van de hut. Uitpakken, kleding ophangen en direct door naar het dek om Barcelona langzaam uit zicht te zien verdwijnen.
Zo hoort een vakantie te beginnen.
Niet met wachtrijen, stress en haast, maar met een drankje in je hand en het besef dat de komende week volledig voor je ligt.
Waarom vrijheid uiteindelijk de grootste luxe blijkt
Het mooie aan een cruise is niet dat alles voor je geregeld wordt.
Het mooie is juist dat je daarna nergens meer aan vastzit.
Iedere haven biedt nieuwe mogelijkheden. Je kunt kiezen voor een georganiseerde excursie, zelfstandig een stad ontdekken of besluiten om simpelweg aan boord te blijven en van het schip te genieten. Er is geen goed of fout. Geen verplicht programma. Geen schema waar je je aan moet houden.
Tijdens deze reis maakten we gebruik van verschillende excursies die MSC organiseert. In Marseille stapten we bijvoorbeeld op de mountainbike om de omgeving op een compleet andere manier te verkennen. Zo’n activiteit waarbij je jezelf halverwege afvraagt waarom je hier ooit enthousiast aan bent begonnen, terwijl je aan het einde alweer aan het kijken bent wanneer je dit nog eens kunt doen.
Juist dat contrast maakt een cruise zo interessant. De ene dag fiets je langs de kust van Zuid-Frankrijk, de volgende ochtend word je wakker in Italië en zit je een paar uur later met een espresso aan een haven die eruitziet alsof hij speciaal voor een ansichtkaart is ontworpen.
Het moment waarop we dachten dat er een meteoriet op Portofino viel
Vanuit Genova kozen we voor een excursie richting Portofino. Zo’n naam die je al honderd keer hebt gehoord voordat je er ooit bent geweest. Het gevaar daarvan is dat verwachtingen vaak onmogelijk hoog worden.
Portofino had daar gelukkig weinig moeite mee.
Nog voordat we van de boot afstapten lagen de eerste megajachten al in de haven te glimmen alsof ze speciaal voor een fotoshoot waren neergelegd. De kleurrijke gevels waar het dorp bekend om staat bleken in werkelijkheid nog mooier dan op foto’s en binnen tien minuten snap je precies waarom iedereen hier ooit een keer geweest wil zijn.
Tijdens onze wandeling zagen we bovenop een heuvel een prachtige kerk liggen. Zoals dat gaat wanneer je denkt een verborgen uitzichtpunt te hebben ontdekt, besloten we direct die kant op te lopen.
Halverwege de klim veranderde de sfeer echter behoorlijk abrupt.Vanuit het niets klonk een gigantische knal.
Gevolgd door nog één.En nog één.
Binnen enkele seconden vlogen er links en rechts van ons stukken karton, papier en andere brokstukken door de lucht. Een paar seconden lang waren we er heilig van overtuigd dat we getuige waren van iets wat normaal gesproken alleen voorkomt in rampenfilms. Een meteorietinslag leek op dat moment verrassend logisch.
De werkelijkheid bleek iets minder buitenaards.
Althans, iets minder buitenaards dan een meteoriet.
Het was een lokale feestdag.
Vanaf de oude stadsmuur werd vuurwerk afgeschoten dat met indrukwekkend veel geweld door de smalle straatjes van Portofino galmde. Alsof dat nog niet bijzonder genoeg was, verscheen vrijwel tegelijkertijd een processie vanuit de kerk. Voorop liep een man die verdacht veel weg had van de paus, gevolgd door een groep mensen die een rijk versierd kistje naar buiten droegen. Onder luid applaus, ceremonieel vertoon en de nodige religieuze symboliek werd het geheel richting de hemel geprezen om vervolgens enkele minuten later weer doodleuk naar binnen te verdwijnen.
Wat er precies werd gevierd, weten we nog steeds niet.
We hebben het geprobeerd uit te zoeken.
We hebben het zelfs nog aan een paar locals gevraagd.
Dat leverde vooral veel Italiaans handgebarenwerk op en nauwelijks antwoorden.
Maar eerlijk gezegd maakte dat het alleen maar beter.
Verborgen Parels
Ook de andere bestemmingen maakten indruk.
In Napels volgden we een stadstour waarbij geschiedenis en cultuur centraal stonden. En juist daar realiseer je je hoe bijzonder deze regio eigenlijk is. Want Napels is niet zomaar een stad. Napels is gebouwd op een stad. Onder de straten waar dagelijks duizenden mensen lopen, bevindt zich een compleet netwerk van oude tunnels, ruimtes en historische structuren.
Laag op laag op laag geschiedenis.
Gewoon onder je voeten.
Het zijn precies dat soort verhalen die je mist wanneer je een week lang op één bestemming blijft hangen.
Sicilië bracht ons vervolgens naar Taormina, een plaats die bijna onrealistisch mooi aanvoelt. Smalle straatjes, indrukwekkende uitzichten over zee en precies die ontspannen Italiaanse sfeer die ervoor zorgt dat je veel langer blijft hangen dan je oorspronkelijk van plan was. En dan was er nog Malta. Misschien wel de grootste verrassing van de hele reis. En precies dat maakt cruisen in mijn optiek zo uniek, elke dag nieuwe avonturen op nieuwe plekken.
De upgrade die je vakantie stiekem compleet verandert
We hadden een balkoncabine, of hut zoals we het zelf graag noemen.
En als je me vraagt of dat de moeite waard is, dan kan ik daar heel kort over zijn: als je een cruise boekt zonder balkon, ben je wat mij betreft vooral jezelf aan het benadelen. Er zijn weinig dingen die zo snel verslavend worden als ’s ochtends wakker worden, de deur open schuiven en ontdekken dat je ineens in een compleet ander land ligt dan toen je ging slapen. Het voelt een beetje alsof iemand gedurende de nacht stiekem het decor van je vakantie heeft vervangen.
Terwijl je nog half wakker bent met een koffie in je hand, realiseer je je dat je inmiddels in een compleet ander land bent aangekomen zonder één keer een taxi te hebben genomen, een transfer te hebben geregeld of opnieuw te hebben ingecheckt bij een hotel. Je bent er gewoon.
Malta was daar misschien wel het mooiste voorbeeld van. We meerden aan in Valletta, een stad die eruitziet alsof iemand een openluchtmuseum heeft gebouwd waar toevallig nog mensen wonen. Vanaf ons balkon keken we uit op eeuwenoude forten, zandkleurige gevels en een skyline die rechtstreeks uit een geschiedenisboek leek te komen. Het absolute hoogtepunt? De drone de lucht in sturen. Pas toen we de beelden terugzagen realiseerden we ons hoe absurd groot de MSC World Europa eigenlijk is. Een complete stad van staal en glas, aangemeerd naast een eeuwenoude hoofdstad alsof het de normaalste zaak van de wereld is.
Dat zijn beelden die nog lang blijven hangen. Maar eerlijk is eerlijk: een glas champagne op het balkon terwijl de zon langzaam in zee verdwijnt, kwam verdacht dicht in de buurt.
Alsof iemand een complete stad op zee heeft gebouwd
De MSC World Europa is groot. Maar eigenlijk doet dat woord het schip tekort.
Dit is geen schip meer. Dit is een complete bestemming, inclusief eigen bierbrouwerij aan boord. Kortom de hemel op zee.
Zelfs na meerdere dagen aan boord kwamen we nog steeds plekken tegen waar we niet eerder waren geweest. Meer dan 40.000 vierkante meter aan publieke ruimtes, een promenade van ruim honderd meter lang, tientallen restaurants, bars, entertainmentlocaties en lounges die allemaal hun eigen sfeer hebben. Wat vooral opvalt is dat het schip ondanks zijn formaat nooit massaal aanvoelt. Je begint de ochtend met een goede koffie bij de Coffee Emporium op de World Promenade. Niet de standaard automaatkoffie die je misschien verwacht, maar serieus goede Zuid Amerikaanse-koffie. Terwijl het schip langzaam een nieuwe haven binnenvaart en de eerste zonnestralen het dek raken, voelt het eerder als een luxe stadswijk dan als een cruiseschip.
En juist dat maakt indruk. Want ondanks de omvang voelt het schip verrassend persoonlijk. Regelmatig kwamen we mensen tegen die we eerder die week hadden gesproken. Soms zelfs crew die we van eerdere cruises herkenden. Op een schip waar duizenden gasten verblijven voelt dat eigenlijk best bijzonder. Het meest bijzondere is namelijk zelfs dat deze crew ons herkende van eerdere reizen. En dat zorgt indirect toch ook wel voor een familie gevoel, internationaal familie gevoel.
Van Formule 1-coureur naar volwassen man op een glijbaan
Voor wie denkt dat cruisen vooral bestaat uit een ligbed en een boek, heeft de MSC World Europa nog een paar verrassingen achter de hand.
Zo staat er in de al mega toffe arcade hall een racesimulator waarmee je jezelf even Max Verstappen kunt wanen. Uiteraard hebben wij daar een uiterst serieuze competitie van gemaakt. De uitslagen laten we verder in het midden, zodat we geen ruzie krijgen met italianen welke we op eigen circuit even van de baan wisten te vegen.. Daarnaast is er de Venom Drop. Een glijbaan van elf verdiepingen hoog die dwars door het schip loopt en waarschijnlijk het beste bewijs vormt dat de ontwerpers ergens halverwege het ontwerpproces hebben besloten dat volwassen mensen eigenlijk gewoon uitvergrote kinderen zijn. Want deze glijbaan komt precies uit bij de bar.
Volwassen gedrag? Waarschijnlijk niet. Ontzettend leuk? Absoluut.
En hoewel we zullen blijven volhouden dat we hem vooral gebruikten omdat het sneller was dan de lift nemen, gelooft waarschijnlijk niemand dat verhaal.
Terecht overigens.
De beste bar aan boord staat nergens aangegeven
Tussen alle restaurants, promenades en bars bevindt zich ergens op het schip een plek die je niet terugvindt op de plattegrond.
Niet in de app. Niet op het dagprogramma.
Een verborgen cocktailbar met speakeasy-vibes, een intieme sfeer en precies het soort ambiance waar je veel langer blijft hangen dan gepland.
Hoe je er komt?Dat vertellen we niet!
Maar als je hem weet te vinden, begrijp je direct waarom sommige plekken geheim moeten blijven.
Waarom het eten veel meer is dan alleen eten
Het standaardaanbod aan boord is al indrukwekkend, zo kun je elke avond terecht in het restaurant en bij het buffet, maar de specialiteitenrestaurants tillen de ervaring naar een hoger niveau.
Niet omdat het moet. Maar omdat het kan. In het Griekse visrestaurant kies je letterlijk je eigen vis uit voordat deze wordt bereid. Je staat nog net niet zelf met de hengel op het achtersteven van het schip om deze er uit te halen. Het klinkt als een klein detail, maar juist dat soort momenten maken het verschil tussen eten en beleven. The Butcher’s Cut groeide al snel uit tot onze persoonlijke favoriet. Niet alleen omdat de kwaliteit van het vlees indrukwekkend is, maar vooral omdat het precies het soort restaurant is waar je binnenloopt voor een goed diner en uiteindelijk twee uur later nog steeds aan tafel zit. Op een gegeven moment weet je eigenlijk al dat je te veel hebt besteld. Maar tegen die tijd maakt dat ook niet zoveel meer uit.
De teppanyaki bleek vervolgens de altijd juistecombinatie van goed eten en entertainment. De chef fungeerde tegelijkertijd als kok, entertainer en komediant, waardoor je jezelf erop betrapt dat je niet alleen naar je bord kijkt, maar vooral benieuwd bent naar wat er hierna gaat gebeuren.
En dan begint de avond pas echt
Waar een normale vakantieavond vaak eindigt met de vraag of er nog ruimte is voor één laatste drankje, begint op een cruiseschip eigenlijk een compleet tweede deel van de dag. Na het diner blijf je hangen bij een liveband. Vervolgens besluit je toch nog even richting de hot tub te lopen. Onderweg kom je langs een show die je eigenlijk ook wel wilt zien. Daarna beland je in een bar waar de sfeer nét iets te gezellig is om alweer weg te gaan. Of pak je die late night snack in het 24/7 pizza en burger restaurant.
Iedere avond namen we ons voor om het rustig aan te doen. Iedere avond faalden we daar glorieus in.
En dan hebben we het casino nog niet eens genoemd. Want natuurlijk eindigden we meer dan eens aan een blackjacktafel. De ene avond met iets meer succes dan de andere, maar gelukkig voldoende om de verhalen achteraf nét iets leuker te maken.
Het mooie is dat niemand bepaalt hoe jouw avond eruitziet. Je kunt na het diner direct richting je hut gaan of besluiten om te kijken waar de avond je brengt.
Wij kozen opvallend vaak voor dat laatste.
Even achter de schermen bij MSC Cruises
Alsof een week aan boord nog niet genoeg inkijk gaf in de wereld van cruisen, kregen we ook de kans om uitgebreid te spreken met Frank Van den Steen, Country Manager Benelux van MSC Cruises. En eerlijk? Dat gesprek bevestigde vooral één ding: de cruise-industrie staat allesbehalve stil.
Waar veel mensen nog denken aan een sector die rustig voortkabbelt, ziet MSC juist het tegenovergestelde gebeuren. Volgens Frank is cruisen populairder dan ooit. Niet alleen onder gezinnen en senioren, maar juist ook onder een nieuwe generatie reizigers die gemak, luxe, flexibiliteit en beleving belangrijk vinden. De cijfers liegen er dan ook niet om. Jaar na jaar groeit de vraag naar cruises verder.
Toch draait die groei niet alleen om grotere schepen en meer passagiers. Een belangrijk deel van ons gesprek ging over duurzaamheid. Een onderwerp waar de cruise-industrie regelmatig kritiek op krijgt, maar waar volgens Frank juist enorme stappen worden gezet. Een goed voorbeeld daarvan is de MSC World Europa, het vlaggenschip waarop wij zelf voeren. Dit schip draait namelijk op LNG (Liquefied Natural Gas), een brandstof die de uitstoot aanzienlijk vermindert ten opzichte van traditionele scheepsbrandstoffen. Het is een belangrijke stap richting een schonere toekomst voor de sector en volgens MSC slechts het begin van een veel grotere ontwikkeling.
Dat het bedrijf vertrouwen heeft in die toekomst blijkt ook uit de orderboeken. Terwijl veel bedrijven voorzichtig opereren in economisch onzekere tijden, bouwt MSC juist door. Letterlijk. Op dit moment heeft de rederij maar liefst tien nieuwe cruiseschepen in bestelling staan, verdeeld over verschillende klassen en concepten. Een investering van miljarden euro’s die je alleen doet wanneer je overtuigd bent van de toekomst van je markt.
En misschien nog wel het meest interessante detail van ons gesprek? Achter de schermen werkt MSC aan een compleet nieuwe scheepsklasse. Wat die precies gaat brengen, daar mochten we helaas nog niets over horen. Zelfs tijdens ons interview bleef de informatie daarover zorgvuldig achter slot en grendel. En gezien de innovaties die we vandaag al zien op schepen als de World Europa, zijn de verwachtingen hooggespannen.
Het zijn precies dit soort gesprekken die laten zien waarom cruisen vandaag de dag zoveel meer is dan simpelweg van A naar B varen. Achter elk schip schuilt een industrie die volop investeert, innoveert en vooruitkijkt. En als de plannen van MSC een voorproefje zijn van wat er nog komt, dan staat de cruisewereld pas aan het begin van haar volgende hoofdstuk.
Het probleem met cruisen? Je went er veel te snel aan
Misschien is dat uiteindelijk wel het grootste probleem van cruisen. Je went er veel te snel aan.
Aan wakker worden in een nieuw land. Aan het idee dat je hotel met je meereist. Aan een espresso in Italië, een mountainbiketocht in Frankrijk en een cocktail op zee binnen dezelfde 24 uur. Mensen die nooit zijn geweest denken vaak aan bingoavonden en buffetrestaurants. Wij denken aan mountainbiken in Marseille, verdwalen in Portofino, een mysterieuze processie die verdacht veel op een pauselijke optocht leek, steaks bij The Butcher’s Cut, een verborgen cocktailbar, glijbanen van elf verdiepingen hoog en blackjacktafels waar de avond altijd nét iets langer duurt dan gepland.
Misschien is dat uiteindelijk wel de reden dat cruisen zo’n hardnekkig imago heeft gehouden.
Niet omdat het stoffig is. Maar omdat de mensen die dat nog steeds denken waarschijnlijk nog nooit aan boord zijn geweest.
Want als jouw beeld van een cruise bestaat uit bingoavonden en vroeg naar bed gaan, dan nodig ik je graag uit voor een avond op de MSC World Europa.
Grote kans dat je ergens rond twee uur ’s nachts met een cocktail in je hand staat te discussiëren of je nog één ronde blackjack speelt.
Of nog één keer van die glijbaan gaat.
Voor de wetenschap natuurlijk.
