Ergens in je kast hangt kleding die je niet haat, maar ook niet mist. Stukken die geen probleem vormen, maar ook nooit vanzelf worden gepakt. De 12 Month Rule draait niet om opruimen, maar om dat stille middensegment zichtbaar maken.
Waarom kleding die je een jaar niet draagt vaak al afscheid heeft genomen
Het principe is eenvoudig: alles wat je twaalf maanden niet hebt gedragen, gaat uit je dagelijkse zicht. Niet meteen weg, niet definitief. Gewoon even apart. Wat daarna gebeurt, is verrassend onthullend.
Ze hebben hun rol al verloren
De meeste items vergeet je direct. Je denkt er niet aan als je je aankleedt, mist ze niet op dagen dat het snel moet, en pakt ze ook niet “voor de zekerheid”. Dat is geen toeval. Het betekent dat ze hun rol al hebben verloren, alleen jij had dat moment nog niet officieel erkend.
Wat deze methode sterk maakt, is dat tijd het werk doet. Geen emotionele afwegingen, geen excuses over gelegenheden die misschien nog komen. Je kijkt niet naar wat kleding ooit was, maar naar hoe het zich gedraagt in je huidige leven.
Geen rigoureuze breuk
Na een tijdje ontstaat er ruimte. Niet alleen in je kast, maar ook in je hoofd. Je ziet scherper wat je stijl nu is, en wat daar langzaam buiten is gaan vallen. Sommige stukken pak je alsnog terug, met overtuiging. Die mogen blijven.
De 12 Month Rule is geen rigoureuze breuk, maar een rustige verschuiving. Je dwingt niets af, je observeert. En vaak is dat genoeg om los te laten wat eigenlijk al weg was.
