Terwijl Nederland politiek steeds progressiever lijkt te worden met een openlijk homoseksuele premier, zien we op de schoolpleinen een zorgwekkende trend: de homoacceptatie onder middelbare scholieren is drastisch gedaald. Vooral onder jongens is de situatie schokkend, met een bijna halvering van de acceptatie in slechts vier jaar tijd. Dit blijkt uit recent grootschalig onderzoek.
De Harde Cijfers die Zorgen Baren
Het Health Behaviour in School-aged Children (HBSC)-onderzoek, uitgevoerd door de Universiteit Utrecht en het Trimbos-instituut, schetst een somber beeld. Waar vier jaar geleden nog 59 procent van de middelbare scholieren positief dacht over homoseksualiteit, is dit nu gedaald naar slechts 36 procent. Een enorme daling die niemand onberoerd laat.
Maar de klap komt het hardst aan onder jonge mannen. De homoacceptatie onder jongens is in een tijdsbestek van vier jaar bijna gehalveerd: van 40 procent naar een schamele 22 procent. Zelfs meisjes, die traditioneel positiever zijn, zien hun acceptatie dalen van 78 naar 51 procent. En deze trend beperkt zich niet tot het voortgezet onderwijs; zelfs basisschoolleerlingen in groep 8 denken minder dan de helft positief over homoseksualiteit.
De impact is direct voelbaar op scholen. COC Nederland luidt de noodklok. Directeur Marie Ricardo noemt het een ‘schrikbarende ontwikkeling’. LHBTQI+ scholieren maken zich vaker onzichtbaar uit angst voor pesterijen, uitsluiting of online intimidatie. Paarse Vrijdag, ooit een vanzelfsprekendheid, vereist nu extra waakzaamheid. Regenboogvlaggen worden van de gevels getrokken en posters vernield. De sfeer in de klas verhardt, waarbij homoseksualiteit steeds vaker het mikpunt van spot is.
De Rol van TikTok en de Opkomst van de ‘Manosphere’
De grote vraag is natuurlijk: wat veroorzaakt deze snelle omslag? Een belangrijke factor die naar voren komt, is de groeiende invloed van sociale media en de zogenaamde ‘manosphere‘. Dit is een online omgeving waar influencers en communities ideeën over mannelijkheid, relaties en gender verspreiden.
Onderzoek van Ipsos I&O uit mei 2026 bevestigt deze invloed op middelbare scholen. Bijna acht op de tien onderwijsprofessionals zien dat jongens worden beïnvloed door online content over mannelijkheid. Bij 29 procent gaat het zelfs om een ‘redelijke tot sterke’ invloed. Docenten merken de gevolgen: 49 procent hoort maandelijks of vaker vrouwonvriendelijke grappen of opmerkingen van jongens. Namen als Andrew Tate komen regelmatig voorbij, gekoppeld aan vrouwonvriendelijke opmerkingen en een specifieke focus op geld en hoe ‘echte mannen’ zich moeten gedragen.
Het onderzoek bewijst niet dat de manosphere de oorzaak is van de dalende homoacceptatie, maar de cijfers laten wel duidelijk zien dat negatieve ideeën over gender en seksualiteit steeds vaker op scholen worden gesignaleerd. Er is een duidelijke correlatie die tot nadenken stemt.
Meer Dan Online Druk: De Brede Context
De manosphere is echter niet de enige factor. De prestatiedruk op scholen speelt ook een rol. Toetsen, examens en de constante druk om te excelleren zorgen voor veel stress bij jongeren. Sociale media, met name TikTok – dat door 45 procent van de meiden en 33 procent van de jongens de hele dag door wordt gebruikt – vreet tijd die anders aan school besteed zou kunnen worden, wat de stress verder opvoert.
Daarnaast groeien jongeren op in een maatschappij die steeds onzekerder aanvoelt. Klimaatverandering, oorlogen en zorgen over de toekomst, zoals de vraag of je later wel een huis kunt krijgen (38 procent van de 16-jarigen maakt zich hier nu al zorgen over), dragen bij aan een algemeen gevoel van onbehagen.
Tijd om het Tij te Keren
Van een snel veranderende online wereld tot prestatiedruk en diepe zorgen over de toekomst: jongeren krijgen veel voor hun kiezen. De sterk dalende homoacceptatie laat zich niet zomaar aan één oorzaak toeschrijven, maar de cijfers zijn onmiskenbaar en zorgwekkend. Dit is een ontwikkeling die we als samenleving, als ouders, als opvoeders, en als mannen in het algemeen niet kunnen negeren. Het is tijd om serieus na te denken over hoe we het tij kunnen keren en een veilige en inclusieve omgeving creëren voor de volgende generatie.
