Sommige outfits zijn zo iconisch, dat ze het scherm bijna uitspatten. Maar wie denkt dat het alleen om maatpakken en leren jassen gaat, vergeet één cruciaal kledingstuk: de zwembroek.

Ook al zijn ze ‘klein’ qua stof, de impact is groot. We nemen je mee in de filmwereld van zwembroeken, en geven jou op die manier inspiratie om een nieuwe collectie door te spitten.

Beeldbepalende filmzwembroeken

Alain Delon – La Piscine (1969)

Delon neemt als Jean-Paul een duik in een oranje zwembroek met gele bloemen aan de rand van een zwembad in Zuid-Frankrijk. Zwoel, dreigend en esthetisch perfect: zoals de film, eigenlijk. Dat kan natuurlijk ook niet anders met zo’n naam: La Piscine is namelijk de vertaling van The Swimming Pool.

Jude Law – The Talented Mr. Ripley (1999)

Een Mediterraanse zomer in de jaren ’50 vraagt om charmante chaos, en Jude Law levert. In een all-over-print retro-zwembroek met hoge taille paradeert hij door Italië als Dickie Greenleaf. Hij is rijk, roekeloos en brutaal aantrekkelijk. En zijn zwembroek ook.

David Hasselhoff – Baywatch (1989-2001)

Hij rende, hij redde en hij regeerde: de rode zwembroek van Mitch Buchannon is misschien wel het meest herkenbare stuk textiel van de jaren ’90. En daarvoor had-ie niet veel nodig. Geen branding, hoog opgesneden en gedragen met een dosis borsthaar en zelfvertrouwen.

Leonardo DiCaprio – The Beach (2000)

Een jonge Leo op een verlaten Thais eiland in een nonchalante boardshort. Simpel, relaxed en perfect passend bij zijn rol als backpackende dromer. Het soort zwembroek dat je nú weer zou aantrekken op een jungletocht naar een geheime baai.

James Bond – Casino Royale (2006)

Daniel Craig stijgt letterlijk op uit de oceaan in een lichtblauwe variant van La Perla Grigioperla. Het moment dat Bond ineens meer weg heeft van een Calvin Klein-model dan van een geheim agent. Deze zwembroek kreeg zelfs een Wikipedia-pagina en zorgde ervoor dat zwemshorts wereldwijd weer strak en kort werden.

Paul Newman – Harper (1966)

Newman draagt een lichtgekleurde zwembroek terwijl hij als privédetective Harper door Hollywood Noir glijdt. Z’n tan, zijn nonchalance en die typische jaren ’60 tailoring maken van een simpele zwembroek een les in cool.

Burt Lancaster – The Swimmer (1968)

Een man die in zijn eentje van tuin naar tuin zwemt, in niets anders dan een nauwsluitende, donkere zwembroek. Het klinkt absurd, maar Lancaster draagt die zwembroek als een soort harnas. Deze zwembroek vertelt een verhaal over ontkenning, verval en suburbane leegte.