Palmbomen, turquoise wateren, witte poederstranden en een beetje schuldgevoel over dodo’s.
On Friday, April 10th, we're back at Van Aken with an ultra-delicious *vinyl only* edition! Buy tickets now: https://outofoffice.nl/event/overboord-den-bosch/
Mauritius is de definitie van een cultuurrijk paradijs
Het is onze onvergetelijke trip naar Mauritius beknopt samengevat. Een piepklein eiland(je) in de Indische Oceaan ter grootte van de provincie Utrecht. Een paradijs voor snorkelaars, avonturieren en liefhebbers van rumcocktails en hagelwitte stranden. Klein van formaat, groot in tropisch genieten: samen met Air Mauritius vlogen wij richting de brandende zon, om daar een tropische vakantie in optima forma te ervaren. We duiken in de Indische roots van het Oost-Afrikaanse eiland, de geschiedenis van onze voorouders en de turquoisegekleurde wateren. Dat laatste alleen letterlijk.
Vroeg uit de veren = vroeg genieten op Mauritius
Het tropische genieten gaat hier al vroeg van start. We kregen dan ook een warm welkom toen we om zeven uur ’s ochtends werden begroet met 28 graden op het koppie. Het motto van de eerste dag? No time to waste. Gelukkig boden de stoelen van Air Mauritius genoeg comfort voor een prima nachtrust. En dus konden we meteen door richting het heilige meer van Ganga Talao. Gelegen in een vulkanische krater geldt het meer als cultureel ijkpunt voor Indiase migranten.
Een culturele mengelmoes
Hindoeïstisch cultureel erfgoed in Oost-Afrika? Dat roept natuurlijk vragen op. Het platgeslagen antwoord luidt: kolonialisme. De Nederlanders waren in 1598 als eersten op het eiland. Ze waren de grondleggers voor de suikerrietindustrie, maar volgens onze tourguide ook voor het opsmikkelen van de dodo’s. En die leefden alleen nog in Mauritius. Het uitsterven van de dodo’s is dus onze schuld. Schuldgevoel? Check.
Mini-India in Oost-Afrika met tropisch randje
De Fransen namen het vanaf de 18e eeuw over en sleepten duizenden Indiase arbeiders mee om de suikerrietindustrie draaiende te houden. Toen de Britten regeerden, kwamen daar nog eens 700.000 contractarbeiders bovenop. Die nakomelingen vormen vandaag tweederde van de bevolking. Daardoor is Mauritius een soort mini-India met een héél tropisch randje.
Een voorproefje van de decadentie
Het schuldgevoel was van korte duur. Onze gedachten verdwaalden namelijk al snel bij het aanzicht van Black River Gorge. Het laatste stukje regenwoud van Mauritius dat een prachtig uitzicht biedt op de Alexandra Falls. Binnen het park vindt je maar liefst 300 plantensoorten terug en de meest zeldzame vogelsoorten. Na te smullen van de panoramische view is het tijd om écht te smullen bij Le Chamarel. Hoog boven de Indische Oceaan kijk je hier uit de fabelachtige Le Morne Brabant op links. Vernoemd naar het op de kliffen gejaagde VOC-schip ‘Brabant’. Een stukje Brabantse geschiedenis in Oost-Afrika.
De lunch is een voorproefje van de decadentie die ons eerste verblijf van deze trip, Sugar Beach Resort, biedt. Met een kamer op het zand van Flic Flac Beach, zeven restaurants en bars, full-service spa en wagyu steak op het menu legt dit resort de lat héél hoog voor de erst.
Culinaire en culturele overdosis in Mauritius
Headsup voor de tweede dag: ‘Niet te veel ontbijten’. Achteraf gezien een terechte uitspraak. Taste Buddies trakteert je tijdens hun smakelijke ontdekkingsreis op een culinaire overdosis. Traditionele roti, dholl puri en dumplings vliegen als warme broodjes over de toonbank in de havens van Port Louis. De mengelmoes aan roots die Mauritius kent, vertaalt zich meteen door in de gevarieerde keuken die het eiland biedt.
En ook in de economie, leren we bij L’Aventure du Sucre. Een must visit, interactief museum dat de invloed van de Nederlanders tentoonstelt. In 1639 werd het geïntroduceerd en sindsdien is het uitgegroeid tot het grootste exportproduct van Mauritius. Sterker nog: 90% van de landbouw in Mauritius is bedekt met suikerriet.
Vink, vink, vink en nog een vink voor de bucketlist
Voorafgaand aan ons bezoek wisten we nog niet zoveel van Mauritius. Op onze bucketlist stond het dus nog niet. Na twee dagen strooien we, met dank aan Lokal Adventure, toch met flink wat vinkjes op diezelfde bucketlist. Bijvoorbeeld bij Tamarin Bay, waar we in kajakken stappen om dolfijnen te spotten. Waar de meeste toeristen op de motorboot stappen en de dolfijnen afschrikken, kiest Lokal Adventure bewust voor dobberen op het water. De dolfijnen lijken onze keuze ook te waarderen: binnen minuten tijd zwemmen er tal dolfijnen rondom onze kajak.
Energie van Marie Michelle (en haar eten)
Kajakken in plaats van lui op een motorboot genieten? Dat kost flink wat energie. We vertrekken daarom richting Kot Marie Michelle waar we meteen een energieboost krijgen dankzij de twee zussen die ons de traditionele Creeolse cuisine laten proeven. Met eeuwenoude kooktradities, zelfgeplukte ingrediënten en vers everzwijn hebben we hier gesmuld van ijzersterke Mauritiaanse verhalen en heerlijk eten.
Accommodaties die perfectie benaderen
Na het afscheid met Mariè-Michelle, gaan we richting ons tweede verblijf: Beachcomber Trou-Aux-Biches. De badkamer spreekt met haar marmeren betegeling en ruime buitendouche boekdelen voor de rest van het hotel. De zwembaden, service, cocktailbars, beachfront villa’s met privé-zwembad en zes verschillende restaurants zijn daarnaast ook allemaal magnifico. We zijn vooral fan van ‘Mahiya’, het Indische restaurant van Beachcomber dat voelt alsof je aan de Golf van Bengalen zit. Nog wat Pinã Colada’s om de dag af te sluiten en we ploffen dan met heel veel plezier op ons gigantische bed.
Fotocredits: Mauritius Tourism Promotion Authority
Het regenseizoen laat zich gelden
Halverwege de trip. De rode lijnen vooralsnog: dolfijnen spotten in een kajak in Tamarin Bay. Lazy Dodo rumcocktails op het strand. Geschiedenisles en schuldgevoel over dodo’s. Kortom: Mauritius maakte haar status als tropisch toevluchtsoord meer dan waar. “En dat tijdens het regenseizoen”, riepen we aan de dinertafel. Die uitspraak diende als startschot voor de eerste regendruppels. Iets later valt de regen als bakken uit de dichtgetrokken wolken. Spijt van onze uitspraak en het uitdagen van het lot? Integendeel, het zon-onafhankelijke alternatief klonk stiekem nóg beter in onze oren: een wijnproeverij in de kelder van Constance Prince Mauritius, dat met meer dan 25.000 flessen de grootste wijnkelder van de Indische Oceaan is.
Hier komt je innerlijke kind weer naar boven
Van de wijnproeverij verplaatsen we naar het Archipel-gevormde restaurant van Constance Prince Mauritius en genieten we van gourmetstijl fine dining met een Mauritiaanse twist. Na het uitbuiken bezoeken we het jongste broertje van de Constance Hospitaly Family: C. Mauritius. Die jeugdigheid proef je terug in de sfeer. Met mogelijkheden voor kajakken, padellen, volleyballen, beerpongen, trampolinespringen, duiken is het onmogelijk om je hier te vervelen. Ons innerlijke kind kwam tijdens het schommelen over het instagrammable Palmar Beach in ieder geval weer naar boven.
Golfen op (zee)niveau
Zit er een vijf in de klok? Dan zijn wij weer het mannetje. Stipt 17:00 verplaatsen we de schommel dan ook voor het clubhouse en een Casa Blanca cocktail. Daarna afsluiten een jazzavond aan zee met Sessions By The C en we duiken voldaan ons royale bed in om fit te zijn voor alweer de laatste dag. Tja, daar sliepen we toch wat minder door. Gelukkig stapten we door de huisgemaakte wafels en croissants van C. Mauritius tóch met het juiste been uit bed. En met een potje golfen op Ile Aux Cerfs Golf Club in het vooruitzicht werd de dag alleen maar beter.
Golfen op het vasteland? Dat kennen ze in Mauritius sowieso niet. Voordat we een bal kunnen slaan op de golfclub, stappen we dan ook in een boot richting het privé eiland Île-aux-cerfs. Tweevoudig Masters-kampioen Bernhard Langer ontwierp het eiland voor golfers die spelen op (zee)niveau. Omringd door vulkanische rotsen, meren en de helderblauwe oceaan is het hier toch lastig focussen op je drive. En daar hebben we al moeite mee.
De laatste tropische uitspattingen
De ervaring was stukken beter dan onze golfkunsten. Enigszins beschaamd van onze prestaties brengt de kapitein ons terug richting C-Mauritius om verder te genieten van dit all inclusive concept. En uiteraard: beerpong. Met een flinke slaapmuts duiken we het bed weer in en dromen we na over deze droombestemming. Want dat is Mauritius op alle fronten. Gelukkig hebben we de foto’s nog, zullen we maar zeggen..
