Christopher Nolan levert weer een meesterwerk. Zijn nieuwste film, ‘The Odyssey’, is een ambitieuze verfilming van Homerus’ epische gedicht. Maar overtreft deze grootse productie de torenhoge verwachtingen en de nalatenschap van de legendarische filmmaker? Wij doken erin om het te ontdekken.
Nolan’s Gedurfde Visie op een Tijdloos Verhaal
Wat zou Homerus vinden van zijn epische gedicht, The Odyssey, breed uitgemeten op het grootste canvas ter wereld? Nolan bewijst opnieuw dat hij een van onze grootste – en meest gewaagde – verhalenvertellers is. Zijn interpretatie van het 2800 jaar oude avontuur voelt verrassend actueel en is zo direct en gezaghebbend als we van hem gewend zijn.
Waar veel verfilmingen zich richten op de goden, opent Nolan het epos om de menselijke perspectieven te verkennen. Hoewel puristen misschien hun wenkbrauwen fronsen, moeten we niet vergeten dat Homerus’ verhalen eeuwenlang mondeling werden overgeleverd en barden ze naar eigen inzicht vertelden. Dit is precies wat Nolan doet, terwijl hij Odysseus’ herinneringen aan zijn reis verweeft met Telemachus’ zoektocht naar zijn vader.
De Kracht van Praktische Effecten en Immense Schaal
Elk element van Nolan’s The Odyssey is vakkundig gemaakt. Voor de maritieme scènes gebruikte het productieteam een modern nagebouwd Vikingschip, de Draken Harald Hårfagre, dat dienstdeed als Odysseus’ oorlogsschip. In plaats van extra’s vertrouwden ze op de ervaren expeditiecrew van het schip, en trainden ze de acteurs om urenlang mee te roeien op volle zee. Dit is slechts één klein voorbeeld van de praktische stappen die zijn genomen om het verhaal op zo’n enorme schaal tot leven te brengen. Het resultaat is een praktische, tastbare, meeslepende ervaring die andere CGI-gedreven films nooit zullen repliceren.
IMAX 70mm: Zoals Nolan het Bedoeld Heeft
Gefilmd over de hele wereld met de hulp van duizenden mensen, is The Odyssey vastgelegd door de briljante Hoyte van Hoytema, die na Interstellar, Dunkirk, Tenet en Oppenheimer opnieuw samenwerkt met Nolan als cinematograaf. Nolan is al sinds The Dark Knight synoniem met IMAX 70mm, maar met The Odyssey vervulde hij een langgekoesterde droom door het de eerste speelfilm te maken die volledig met IMAX-filmcamera’s is geschoten.
Deze prestatie werd mogelijk gemaakt door een nieuw gefabriceerde (stillere) camera, samen met een blimp die het geluid van de grotere, luidere modellen kon omhullen en dempen. Het zien van The Odyssey in IMAX op 70mm film, zoals Nolan het heeft bedoeld, is een waar privilege dat je als filmliefhebber absoluut moet ervaren.
Een Soundtrack Die Je Vangt en een Cast Die Imponeert
Geluid is essentieel voor de ervaring van The Odyssey. Ludwig Göransson, die ons eerder visionaire scores gaf voor Oppenheimer en Sinners, werkt opnieuw samen met Nolan en floreert onder de instructie om de score zonder traditioneel orkest te componeren. Het resultaat is een indrukwekkend, haast beklemmend geluidslandschap van bronzen gongs, spookachtige zang en reconstructies van de traditionele Griekse aulos en lier.
Hoewel het in eerste instantie wat afleidend kan zijn om zoveel bekende gezichten te zien, zijn de prestaties van topniveau, met een cast die onder andere Matt Damon, Tom Holland, Anne Hathaway en Robert Pattinson in topvorm omvat. John Leguizamo levert echter een carrièrebeste prestatie als Odysseus’ trouwe dienaar Eumaeus die de hele film aardig, terwijl Samantha Mortons schrijnende vertolking als Circe zo direct impactvol was dat het applaus op de set ontving – iets wat Nolan naar eigen zeggen niet meer had meegemaakt sinds Heath Ledgers Joker in The Dark Knight.
De Tijdloze Lessen van de Hedendaagse Held
De film schrapt die irritante ongeschreven Hollywood-regel dat alle epische verhalen met Britse accenten moeten worden verteld. Hoewel sommigen het gebrek aan Griekse en regionale accenten wat ongerijmd vinden, is het onderdeel van Nolans intentie. The Odyssey voelt niet verheven, stijf of ver verwijderd van ons ‘vandaag’.
Nolan plaatst doelbewust hedendaagse invloeden door de hele film, tot aan het eindlied toe. Hiermee wijst hij ons op ons heden. Net als Oppenheimer levert Nolan weer een cinematografische waarschuwing over de staat van de mensheid. Het grootste moraalverhaal uit de geschiedenis heeft veel te zeggen over het verbreken van banden tussen mensen en de afwijzing van gastvrijheid jegens onze buren. De laatste opname is een duidelijke waarschuwing over de manier waarop de geschiedenis zich herhaalt. Er is een reden waarom sommige verhalen tijdloos zijn, en de lessen van The Odyssey zijn zeker het waard om opnieuw te beluisteren. Het is toevallig ook een van de beste actiefilms van het decennium.
Overstijgt ‘The Odyssey’ de hype? Absoluut. Christopher Nolan levert een ronduit meeslepende, visueel verbluffende en inhoudelijk diepgaande filmervaring. Zijn meesterschap als verhalenverteller staat buiten kijf. Dit is niet zomaar een film, maar een must-see epos dat je aan het denken zet en tegelijkertijd op het puntje van je stoel houdt. Pak die IMAX 70mm-ervaring mee. Vijf sterren. Dit wil je niet missen.
