‘Laat jongens weer jongens zijn’

‘Laat jongens weer jongens zijn’, zo kopt de nieuwe campagne van SIRE. Ondanks dat de campagne pas enkele dagen oud is, is er nu al veel kritiek. Volgens COC (typisch), de belangenorganisatie voor LHTBI’s bevestigt SIRE hiermee stereotypen en is het schadelijk voor iedereen die zich niet kan vinden in een traditionele genderrol. “Dat is storend, oubollig en ronduit schadelijk”, aldus voorzitter Tanja Ineke (AD.nl, 25-07-2017). Ook op Twitter gaat het aardig los rondom de nieuwe campagne van SIRE. Dus wij doen graag even mee…

Slachtofferrol

Dezelfde krant kopte vanochtend ook ‘Gemeente Amsterdam wordt genderneutraal’ (AD.nl, 25-07-2017). Zo komen er toiletten voor mensen die niet weten of ze man of vrouw zijn en wordt er in officiële uitingen niet meer ‘Geachte dames en heren’ gebruikt, maar kijken ze naar alternatieven, zoals: ‘Beste iedereen’. Super lief en meedenkend natuurlijk voor zij die zich hier normaal door beledigd voelen, maar dit is gewoon hout op het vuur gooien. Het grotere probleem is dat het in Nederland té makkelijk wordt gemaakt om in een slachtofferrol te kruipen. En dan het liefst in een slachtofferrol waar nog niet zo veel mensen van gehoord hadden. Lekker hip!

Want zeg nou zelf? Hoeveel mensen zijn nou genderneutraal? Tegenwoordig vast een aantal, en dat is prima, maar er zijn denk ik een stuk meer mensen met een contactstoornis. Voor hen gaan we toch ook geen supermarkten inrichten waar ze lekker in hun eentje kunnen shoppen en af kunnen rekenen bij een robot, zodat ze alle contact met andere mensen kunnen mijden. Maar waarom niet eigenlijk? Dit is toch ook een ‘minderheidsgroep’ die hulp nodig heeft?

Je ziet het overal in Nederland: minderheidsgroepen nemen een slachtofferrol aan en daardoor moet de ‘mainstream mens’ zich maar aanpassen (ahum, Zwarte Piet-discussie). Zolang we minderheidsgroepen die rol blijven geven, is het gewoon dweilen met de kraan open. Mensen pakken nou eenmaal een hand als ze een vinger toegereikt krijgen.

Een goed voorbeeld is het hedendaagse voetbal. Het spelletje bestaat inmiddels voor net zo’n groot deel uit het bespelen van de scheids, dan het voetballen zelf. Tot ergernis van vele kijkers. Omdat scheidsrechters te veel toneel hebben toegelaten lijken voetbalwedstrijden nu meer op een musical dan op sport. De spelers maken hier natuurlijk gebruik van en struikelen over hun eigen voet in het strafschopgebied. Ze nemen een slachtofferrol aan. De scheids denkt “Ahh..”, de kijkers denken “Man up!”

Natuurlijk is het erg dat er mensen zijn die zich op beide toiletten niet gewenst voelen en natuurlijk is het vervelend als er ook maar een paar mensen zijn die zich gediscrimineerd voelen door een kinderliedje. Maar in plaats van dit breed uit te meten in de (linkse) media en deze mensen een podium te geven, hadden we gewoon moeten zorgen dat ze sterk genoeg waren om te snappen dat het máár een kinderliedje is en dat ze welkom zijn op welke wc ze ook kiezen. Nederland is een tolerant land, maar door minderheidsgroepen in een slachtofferrol te drukken (die ze maar al te graag aannemen) en er dan wat aan proberen te doen, werkt averechts. We moeten zorgen dat mensen van alle kleuren (wit, zwart óf roze) zich geaccepteerd voelen. En dan voelt zo’n persoon zich ook helemaal niet beledigd als er ergens ‘Geachte dames en heren’ staat. Deze persoon voelt zich blij dat ‘ie speciaal is en dat de rest van Nederland dat prima vindt. En als er dan een keer gewezen of gelachen wordt, dan denkt die persoon: “Logisch. Iemand zoals ik zie je niet elke dag. Ze weten vast niet beter.” En lacht terug…

Young Man At Gay Pride Parade Sao Paulo

De gemiddelde mens

De minderheidsgroepen worden zó uitgelicht in de media (logisch, want die hebben ook een veel interessanter verhaal te vertellen) dat we bijna vergeten hoe het met ‘de gemiddelde mens’ zit. Het is een beetje hip om te zeggen dat ‘de gemiddelde mens’ niet bestaat, maar geloof me: we zijn allemaal verre van uniek. Iedereen vindt het maar al te heerlijk om ergens bij te horen. En dat paradoxaal genoeg het liefst door er zo veel mogelijk niet bij te horen.

Als het Nederlands elftal speelt zijn we maar al te trots op dat we Nederlander zijn en grijpen we iedereen vast als er doelpunt valt. Dat samenhorigheidsgevoel vinden we heerlijk. Ook al was het een penalty die gegeven was na een schwalbe van Robben in de 92e minuut tegen Mexico.

Ondanks dat velen wat anders zeggen, is er helemaal niks mis met stereotypering. Het is juist hartstikke menselijk én de basis van veel goeie grappen. En voor de duidelijkheid, stereotypering is geen racisme. Iemand niet aannemen omdat hij uit een bepaald land komt, dat kan niet. Maar een stereotyperende grap maken die te maken heeft met iemand z’n afkomst, dat zou eigenlijk gewoon moeten kunnen. Zolang we als maatschappij er maar voor zorgen dat waar je ook vandaan komt en naast wie je ’s ochtends ook wakker wordt, dat je sowieso geaccepteerd wordt. Dan kunnen ook minderheidsgroepen in de toekomst tegen een stootje.

“Onder ‘fout gedrag’ wordt gezien dat jongens vaker de grens opzoeken, geschillen oplossen door te stoeien, etcetera.”

Boys will be boys

‘Laat jongens weer jongens zijn’, het stoot tegen vele kleinzerige beentjes. Maar ze hebben absoluut een goed punt. Meisjes hebben het nou eenmaal over het algemeen makkelijker op school, zoals Lucy van der Helm (directeur van SIRE) probeert te benadrukken. Met deze campagne willen we een discussie op gang brengen die er hopelijk voor zorgt dat jongens de ruimte krijgen om zich te ontwikkelen op de manier die het beste bij hen past,” aldus van der Helm (AD.nl, 27-07-2017) . Jongens vertonen op school vaker ‘fout’ gedrag en zijn gemiddeld gezien ook vaker wat later sociaal ontwikkeld dan meisjes. Onder ‘fout gedrag’ wordt gezien dat jongens vaker de grens opzoeken, geschillen oplossen door te stoeien, etcetera. Terwijl dit is hoe de stereotype jongen het leert. En deze ruimte krijgen ze vaak niet meer, volgens SIRE. Het gevolg hiervan is dat ze onderpresteren. Ook de dames zijn hier uiteindelijk de dupe van. Als de tijd nadert om te gaan ‘paren’ zijn er te veel jongemannen, die voor de vrouwen niet aan hun ideaalbeeld voldoen, omdat ze bijvoorbeeld te laag geschoold zijn. Of omdat het watjes zijn geworden. De meeste vrouwen willen beschermd worden door hun man, op élk niveau. Maar als we jongens niet wat losser laten als ze nog jong zijn, dan wordt dat lastig…

Onze vrienden van Esquire publiceerden gisteren een interview met wetenschapper Angela Crott over waarom jongens niet meer zichzelf kunnen zijn. Wat absoluut de moeite waard is om te lezen!

Het is ook gewoon zo dat de klassieke mannen- en vrouwenrollen veel meer naar elkaar zijn gegroeid. En dat is goed! Maar we moeten wel met z’n allen kijken waar we de grens trekken. Geen man wil aan z’n vriendin moeten vragen of zij een dikke spin weg wil halen uit keuken. Geen vrouw wil dat de man met Kerst niet thuiskomt met een mooie kerstboom, omdat hij z’n nagels nog moest vijlen. Geen man wil door zijn vriendin ten huwelijk gevraagd worden…

Dan weet je dat.



ESSENTIALS



MEER ESSENTIALS