Scandinavië, filosofie en houthakken | Interview met schrijver Lars Mytting

In Amsterdam spraken wij met de populaire Noorse schrijver, Lars Mytting. De vriendelijke man staat bekend als een van de best verkopende auteurs in Scandinavië en won voor zijn laatste boek, de Vlamberken, de Noorse boekhandel prijs van 2014. Wij spraken met hem over hoe een boek in al zijn complexiteit tot stand komt, dat schrijvers elkaar kunnen beïnvloeden en de schoonheid van houthakken.

We worden binnengelaten in een prachtige studeerkamer in de lobby van het Ambassade Hotel te Amsterdam. De ruimte is afgesloten van het drukke etablissement leven en de rust die er heerst wordt mooi gematcht door de honderden boeken aan de wand en het fraaie schaakbord op de salontafel. We worden geïntroduceerd aan Lars Mytting, een grote vriendelijke reus met iets excentrieks in zijn uitstraling. We zitten rustig te kletsen terwijl de Noorse auteur de laatste stukken van zijn sandwich weg hapt. Toen de kans zich voordeed stelde ik mijn meeste brandende en misschien ook wel ingewikkeldste vraag;

Lars, hoe komt het plot van een boek tot stand, hoe maak je de keuze welk verhaal je wilt vertellen?
Hij begint te glimlachen en zegt: “Dat is het verhaal dat je over en over aan je vrienden en bekenden blijft vertellen. De verhalen die ik uiteindelijk opschreef in mijn boeken ontstonden in de meeste gevallen al in mijn jeugd. Ik was toen onbewust bezig met het verzamelen van de kennis voor later.”

Vanaf welke leeftijd wist je dat je, for real, een auteur wilden worden?
“Het is wat vreemd, op jonge leeftijd was ik altijd al bezig met het schrijven, maar had het nooit overwogen dit later als beroep uit te gaan oefenen. Pas veel later besefte ik dat dit was, wat ik de rest van mijn leven wilden gaan doen en ik heb er nooit spijt van gehad.”

Wat had je willen doen als je geen schrijver zou zijn?
“Ik heb altijd veel bewondering gehad voor het ambachtelijke werk in de breedste zin. Het vervaardigen van een voorwerp, dat een duidelijke functie vervuld heeft voor mij iets filosofisch.”

Zoals in je boek de man en het hout?
“Ja precies, het hele proces dat moet worden doorlopen is duidelijk en leidt uiteindelijk tot een tastbaar, en ‘nuttig’, product. De logica, de techniek, het geeft mij rust, duidelijkheid en schept orde in de chaos. Het is het moment dat je volledig in het hier bent en gefocust bent op dat wat je aan het doen bent.”

Hoe is dit proces anders bij het schrijven van een boek?
“Je weet bij het schrijven van romans nooit wat een ‘nuttige’ investering van je tijd is. Je kunt maanden doen over het schrijven van een passage in je boek en het in de laatste week voor een deadline volledig herschrijven. Hoe een verhaal ontstaat is niet in een zwart-op-wit schema vast te leggen.”

Hoe plan je het schrijven van een boek dan?
“Ik probeer een boek altijd chronologisch te schrijven. Het komt meer dan eens voor dat ik bezig ben met, laten we zeggen, hoofdstuk twee van de tekst en deze uiteindelijk pas in de laatste alinea’s van het boek zet. Je weet pas aan het eind van het proces hoe het boek in zijn complete chronologie zal verschijnen.”

Bezoek je ook alle locaties waar je overschrijft?
“Ja, vrijwel allemaal. Ik wil een gedetailleerd beeld van de desbetreffende plaats kunnen schetsen en het inspireert soms ook om verhalen op een totaal andere manier op te schrijven. De locaties waar de karakters hun avonturen beleven kan heel anders aanvoelen dan ik in eerste instantie in mijn hoofd had bedacht.”

Wat zijn nog meer belangrijke inspiratiebronnen?
“Hmm, naast je inner circle van familie en vrienden heb ik ook contact met andere schrijvers. Het is leuk om ideeën uit te wisselen en te kijken hoe collega’s binnen de auteurstak te werk gaan en tot hun verhalen komen. Dit heeft echter ook een keerzijde; soms kom je erachter dat er iets niet klopt aan je verhaal, het rolt niet lekker door, of is in een andere stijl geschreven. Op deze momenten besef je dat je onbewust van een andere schrijver iets hebt overgenomen. Het is heel belangrijk dat je als auteur een eigen stijl ontwikkeld. Dit werkt namelijk ook perfect als controle middel om te zien of je nog op de goede weg zit.”

Bedankt voor je tijd Lars, we hopen in de toekomst nog veel van je werk te mogen aanschouwen!



ESSENTIALS



MEER ESSENTIALS