De Zeiksnor | Going Dutch
Nederlanders zijn ontzettend goed in zeuren. Grappig genoeg vinden Nederlanders het ook fijn om andere mensen te horen zeuren. Nou is Manify een heel positief mannenmagazine, we schrijven alleen over dingen die we tof vinden en als we het niks vinden hoor je ons er niet over. Maar speciaal voor de échte-échte Nederlanders hebben we dit nieuwe rubriekje in het leven geroepen. ‘De Zeiksnor’!

Vorige week: ‘Zeurception’

Ekaterina Bykova / Shutterstock.com

Zoals de naam wel doet vermoeden is ‘Going Dutch’ niet ontstaan doordat wij zulke gierige mensen zouden zijn, maar om een hele andere reden. In de tijd van de Tachtigjarige Oorlog dronken de Nederlandse soldaten moed in (‘Dutch courage’). Om geen schulden te hebben bij je collega’s als je het loodje zou leggen, besloot iedereen voor zichzelf te betalen.

Dat was nog eens een mooie instelling. In deze tijd zou dit tafereel zich heel anders afspelen. Als je denkt dat je je laatste biertje gaat drinken en iemand anders schiet het voor, dan hou je je mond wel wijs, want terugbetalen lukt toch niet als je dood bent!

Nee, zo erg is het gelukkig niet. Maar nu kom ik bij mijn punt (eindelijk): Waarom denkt de hele wereld dan dat wij zo gierig zijn?

Gierige Nederlanders

Je hebt twee typen gierige mensen: zij die het goed weten van van zichzelf en zich daar niet voor schamen én zij die het niet erkennen en het onbewust doen.

Zij die zich niet schamen

Na een avondje eten schroomt deze persoon zich niet om, na het krijgen van de bon, de calculator op tafel te trekken. Na het precieze bedrag op het bordje te hebben gelegd verwacht hij/zij (maar meestal zij) dat de rest dit ook gaat doen. De rest kent deze persoon al enige tijd. Haalt het bedrag op het bordje van de totaalprijs af en leggen ieder een ongeveer gelijk verdeeld bedrag neer. Plus een goede fooi. Of één iemand is in een gulle bui en betaald de rest.

Zij die zich niet schamen zijn trouwens ook de types die in een restaurant, als het eten niet helemaal voortreffelijk is, gaan zeuren en zuchten. Naar mijn idee heten deze personen vaak Ans, hebben een ‘lekker makkelijk’ kapsel, zijn gezet, hebben sowieso de (gekleurde driekwarts) broek aan en maken maar al te graag duidelijk dat ze niet op hun mondje zijn gevallen. Ik kom later op deze types terug…

Zij die het niet erkennen

Avondje stappen met de mannen. Eentje haalt nooit bier, dat weten we al jaren. Maar zelf heeft deze jongen niks door. En wel laddertje zat worden hè. En dan de volgende dag ook nog durven zeggen: “Zo, dat was een goedkoop avondje gisteren. Ik heb mijn jas niet opgehangen en er zat vanochtend nog 50 euro in mijn portemonnee.” Of ze houden het juist stil, want ze schamen zich een beetje. Volgende keer maar een paar rondjes halen, denken ze. Maar neuh hoor…

‘Going Dutch’

In veel landen wordt het delen van de rekening als onbeschoft gezien, maar bij ons zit het diep in onze genen. Onze generatie (lees: twintigers/dertigers, en die daaronder misschien ook wel) schaamt zich hier een beetje voor. Als je in het buitenland bent zijn het juist vaak de Nederlanders die hun portemonnee trekken en betalen voor de rest. De vorige generatie, de Ansjes en de Rietjes (met hun overgeëmancipeerde haren), heeft het voor ons verpest. Dit zijn de lui die ‘Going Dutch’ een andere lading hebben gegeven. Thanks guys!

loesAns: “Als jij mijn mens was, zou ik vergif in je koffie doen.”

Wim: “Als jij míjn mens was, zou ik het opdrinken!”

Maar niet alleen maar negativiteit hoor, want deze denkwijze is economisch een stuk beter. Het is ook de generatie die ons een bloeiende jaren 90 bezorgde. En als je gaat kijken naar andere landen, werkt het hetzelfde. In Spanje zeggen ze: ‘pagar a la Catalana’, ofwel ‘betalen zoals de Catalanen dat doen’. Ik kan je beamen (tijdje gewoond daar), die Catalanen zijn zo gierig als de pest. Die kunnen goed een hele avond op twee drankjes doen en ondertussen het terras bezet houden. Maar dit is wel het rijkste deel van heel Spanje!

Maar zeg eens eerlijk, waar ga je nou liever op vakantie? Het arme Zuid-Spanje waar je met open armen ontvangen wordt, gratis kan blijven logeren bij een lokale oma, die dan ook nog eens een pan paella voor je maakt. Of dit bovenstaande, maar dat je daarna geacht wordt te betalen óf in ieder geval iets terug te doen? ‘Verbeter de wereld, begin bij jezelf’ – zei mijn moeder altijd, dus dan zal het wel waar zijn.

“Ga toch weg met die verschrikkelijke voor ‘wat, hoort wat-maatschappij!'” – Random festivalganger (2015)

Dit zei een gozer die ons op Solar hielp zo’n verschrikkelijke pop-up tent weer op te vouwen. Wel zes campinggangers hebben het geprobeerd voor hem, maar deze held lukte het als enige. Toen hij weg wilde lopen zeiden we: “Thanks, je krijgt een bietje van ons!” Waarop hij antwoordde met de bovenstaande quote. Eenmaal bij zijn tent aangekomen hoorde we hem toevallig zeggen: “Zó, en dan nu een joint. Die heb ik wel verdient!” Haha, held!

Dit artikel werd mede mogelijk gemaakt door random Shutterstockfoto’s en twee blikjes Red Bull Total Zero.



ESSENTIALS



MEER ESSENTIALS